Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo WasPos. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo WasPos. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 20 kwietnia 2021

"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja


"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

Dominika Smoleń idzie w tym roku jak burza. Już zapowiedziała kolejne projekty i jak sama podkreśla, wena jej nie opuszcza. Podoba mi się to, że każda kolejna jej książka jest inna, a autorka ma głowę pełną pomysłów. Tylko pogratulować, bowiem w dzisiejszych czasach wymyśleć coś innego niż wszyscy, wcale nie jest prosto. 


"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

Maksymilian ma niebawem objąć funkcję bossa w swojej familii, która od lat zajmuje się nielegalnymi interesami. Biznes idzie świetnie, jego rodzinie prawie nic nie zagraża. W dodatku niebawem ma poślubić przepiękną Jasmine, a małżeństwo zapewni mu jeszcze większą władzę. Pewnego dnia na jego drodze staje Erika - słynąca z ciętego języka pisarka erotyków i barmanka w klubie należącym do Maksa. Swoimi niewybrednymi ripostami przyciąga uwagę szefa, który czuje się zaintrygowany kobietą z pazurem, tak inną od jego narzeczonej. Mężczyzna obiecuje sobie, że przed ślubem przynajmniej raz prześpi się z Eriką, żeby wypędzić ją ze swoich myśli. Problem w tym, że nie wszystko idzie zgodnie z jego planem...

"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

Kolejny romans mafijny? Powinnam napisać "niestety tak". Ale książka wyróżnia się na tle innych jedną rzeczą. Czym? O tym będzie trochę dalej. Ale mam nadzieję, że przeczytacie do końca. 

Zacznę może od okładki. Wydawnictwo WasPos, a raczej Marta Lisowska stanęła na wysokości zadania. Wcale nie dziwię się Dominice, że okładka bardzo się jej podoba. Również jestem nią zachwycona. W książce jest duża czcionka, przejrzyście rozmieszczony na kartkach tekst, co wpływa na jakość czytania. Przez wszystkie książki Dominiki dosłownie się płynie i szybko się zaczyna, oraz szybko kończy. To jest ich zaleta. A jak tym razem poradziła sobie z fabułą? 

Fabuła jakoś specjalnie się na początku nie wyróżniała. Główna bohaterka jest kelnerką w klubie Agrypina, a jej szefem przystojny Maks, który ma zostać królem mafii. Jak to w takich książkach bywa, bohaterowie nawiązują romans. Zakazany romans. Choć żadne nie chce się do tego przyznać, to coraz bardziej są sobą zafascynowani. Niestety Maks jest przeznaczony innej kobiecie. Nie może związać się z Eriką, ale nie przeszkadza mu to z nią sypiać. Czy tych dwoje będzie razem? Od początku było to mało prawdopodobne, ale przecież to romans, więc liczyłam na happy end. 

"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

Szczerze mówiąc to przez większość książki miałam mieszane uczucia. Wszystko było przewidywalne, ale z drugiej strony "coś" wisiało w powietrzu. Niby byłam na tak, ale niektóre rzeczy mnie irytowały. Nie do końca wiedziałam o co w tym wszystkim chodzi. Przeczytałam już kilka książek Dominiki i wiem, że ona lubi zaskakiwać. Już raz tak było, że czytałam, nie byłam przekonana, miałam mieszane uczucia, a tu nagle BUM. I ten moment zmieniał wszystko. 

W "Gangsterskiej grze" również tak jest. Niby nic, a jednak nie do końca byłam usatysfakcjonowana. Może dlatego, że czytałam inne publikacje autorki i bardziej mi się podobały? Może dlatego, że lepiej odnajduje się ona w powieściach obyczajowych? A może dlatego, że ta mafia już mi się trochę przejadła? W końcu wszyscy o niej piszą.  Końcówka książki jest natomiast zaskakująca. Cała akcja urywa się w dość niespodziewanym momencie. I wtedy przechodzimy do epilogu. A tam Dominika rozwala system na drobniutkie kawałeczki. Ale to było dobre! Genialny pomysł. Świetnie to sobie wymyśliła. Nie mogę do tej pory wyjść z podziwu. 

Tym sposobem kolejny raz udowodniła mi, że mimo mieszanych uczuć, zawsze należy doczytać książkę do końca. Końcówka bowiem może zmienić wyobrażenie czytelnika o całości o 180 stopni. W moim przypadku właśnie tak było. I choć uważam, że inne historie Dominiki są o wiele lepsze, to epilogiem przebiła nie jedną autorkę i wiem, że innym czytelnikom również to zakończenie się podobało. 

"Gangsterska gra" Dominika Smoleń - recenzja

Już niedługo ukaże się kolejna książka autorki. Romans biurowy. Okładka również jest świetna, a fabuła zapowiada się ciekawie. Książka ukaże się nakładem Wydawnictwa WasPos. 


Kto już czytał "Gangsterską grę"? 











 

środa, 14 kwietnia 2021

"Bądź moim szczęściem" J.Dean - recenzja

"Bądź moim szczęściem" J.Dean - recenzja

"Bądź moim szczęściem" J.Dean

W mojej biblioteczce są różne książki. Jedne lepsze, inne gorsze. Mam też takie, które uwielbiam i nie wyobrażam sobie, bym mogła ich nigdy nie przeczytać. Wiecie czego najbardziej żałuję w przypadku tej książki? Że tak długo zwlekałam z jej przeczytaniem, ponieważ jest świetna! 


"Bądź moim szczęściem" J.Dean

Heidi Bliss bardzo długo ciężko pracowała, aby zostać gwiazdą amerykańskiej siatkówki. Jej na pozór idealny świat wywrócił się do góry nogami przez niespodziewaną ofertę łowcy talentów. Czuła, że los jej sprzyja. Wyższe wykształcenie na prestiżowej uczelni, kariera i cudowny chłopak, którego każda jej zazdrościła. Jednak gdy dziewczyna opuściła rodzinne Auburn w stanie Alabama, rzeczywistość zaczęła się komplikować z powodu nieznajomego ze stacji benzynowej.
Heidi nie wiedziała, że w tak krótkim czasie tyle może się zmienić…
Życie Garetta straciło sens, gdy tajemnice ukochanej zrujnowały ich związek. Kiedy przyjaciel z dawnych czasów zaproponował mu nowy start, ten zgodził się bez zastanowienia. Rzucił wszystko, by ruszyć w podróż po lepszą przyszłość. Nie przypuszczał jednak, że pyskata brunetka namiesza mu głowie i nie da tak łatwo o sobie zapomnieć.
Czy Heidi postąpi w imię zasad, czy w imię niebezpiecznych doświadczeń z przypadkowo poznanym mężczyzną?
Czy Garett odnajdzie spokój i szczęście, czy spotkają go kolejne zawirowania?


"Bądź moim szczęściem" J.Dean

Ach Ci przystojni faceci na okładkach. Uważam, że za takie zdjęcia powinna być kara. Jak się człowiek napatrzy, to spać później nie może. Albo co gorsza, śpi jak zabity i śni. Tylko, że nie o swoim mężu, ani chłopaku. Tak, zdecydowanie za takie zdjęcia na okładce powinna być kara.
 
Okładka "Bądź moim szczęściem", a raczej ten model, to takie ciacho, że aż mi się gorąco zrobiło, jak go zobaczyłam. I ta naga klata. Mmmmm. Co myślicie o zawartości tej książki, widząc takie ciacho na okładce? Romansidło lub erotyk. Albo romansidło z dużą ilością scen erotycznych, prawda? Już się tyle książek naczytałam w życiu, że nie powinnam się sugerować okładką, ale niestety dalej tak robię. Pomyślałam więc tak jak Wy. Nic bardziej mylnego, ponieważ ta książka ani nie jest romansem, ani erotykiem. Dla mnie kawał dobrej kobiecej literatury obyczajowej z wątkiem miłosnym. Uważam, że okładka jest krzywdząca dla tej książki, ponieważ uroczy model wyraźnie daje nam do zrozumienia co w środku znajdziemy. Choć absolutnie jestem w tym facecie zakochana, to uważam, że okładka powinna być inna. 

"Bądź moim szczęściem" J.Dean

Co zatem jeśli nie romanse, romansy i dzikie seksy z facetem z okładki, w tej książce znajdziecie? 

To historia o życiu, prawdziwa i przejmująca. Choć akcja rozgrywa się za granicami naszego kraju, to autorka świetnie to sobie obmyśliła i widać, że tematyka sportu nie jest jej obca. Płynnie się w niej porusza i choć ja nie mam zielonego pojęcia o grze w siatkówkę, to śmiało mogę powiedzieć, że trochę mi ją poprzez szczegółowe opisy gry przybliżyła. 

Przypadkowe spotkanie na stacji benzynowej na zawsze zmieni losy Heidi i Garetta. To była tylko chwila, ale ponowne spotkanie sprawia, że nie mogą o sobie zapomnieć. Wszystko byłoby cudownie, między nimi aż iskrzy. Mogliby spróbować być razem. Ale jest jedno "ale". Dziewczyna rozpoczyna grę w nowym zespole. A tajemniczy nieznajomy ze stacji okazuje się być jej trenerem. Ich kontrakty mówią jasno - ta relacja jest zakazana. Oboje mogą stracić wszystko. Ale tego pierwszego spotkania nie da się wymazać z pamięci. Serce nie sługa i powinno się posłuchać wtedy rozumu. Tylko co zrobić, gdy jedno i drugie nie chcą walczyć ze sobą i krzyczą - zrób to! Nic dobrego nie może z tego wyniknąć. 

"Bądź moim szczęściem" J.Dean

Książka jest długa, ma 447 stron, mimo tego szybko się ją czyta. Jest ciekawa, a język, którym autorka się posługuje przyjemny w odbiorze. Postacie są dobrze wykreowane i choć główna bohaterka momentami za bardzo strzela fochy, to nie mam się do czego przyczepić. Nawet raz nad stronami tej książki zapłakałam i myślę, że jeśli wkręcicie się w klimat tak jak ja, to Was również ta scena wzruszy. 

Miłość trenera i jego podopiecznej to trudny temat. Nikt tu nikogo nie wykorzystał i nie zmuszał. Oboje walczyli z tym uczuciem, ale nie wyszło. Robili również wszystko, by jak najdłużej pozostać anonimowi. Niestety pewnych rzeczy nie da się ukryć. Można próbować, ale wystarczy chwila nieuwagi, by szczęście pękło jak bańka mydlana. Co wtedy? Można się poddać i wszystko stracić. Albo zawalczyć. Jest o co, ale cena za miłość będzie bardzo wysoka. 

"Bądź moim szczęściem" J.Dean

Co zrobić, gdy się kocha, a jest to miłość zakazana? Czy można dla miłości do drugiej osoby poświęcić swoje własne szczęście? 


"Bądź moim szczęściem" to piękna historia zakazanej miłości, która nie miała racji bytu, bowiem konsekwencje zakochania mocno przeważały na szali w dół nad jej zaletami. Czy mimo tego bohaterowie zdecydują się, by zawalczyć o swoje szczęście? 


Gorąco Wam polecam tę książkę !












 

poniedziałek, 26 października 2020

"Księżniczka i Książę" Anna Maria Pomianowska - zapowiedź PATRONAT MEDIALNY

"Księżniczka i Książę" Anna Maria Pomianowska - zapowiedź PATRONAT MEDIALNY


Patronat Medialny, to jedno największych wyróżnień dla blogerów książkowych. Kiedyś nie do pomyślenia było, by na okładce książki znalazło się logo bloga o innej tematyce, niż typowo książkowa. Czasy się zmieniły, blogi są różne i teraz każdy ma możliwość znaleźć się na książkowej okładce. Ale czy każdy się do tego nadaje? Z tym pytanie Was pozostawiam. Dodam tylko na końcu, że teraz wcale nie trzeba mieć bloga, by zostać Patronem Medialnym. Można mieć ciekawe konto na Instagramie, czego przykładem jest jedna z Patronek, tej książki. Natomiast jedno jest pewne - trzeba włożyć ogrom pracy, w to by się wyróżnić. Nic za darmo. 


Tak jak obiecałam, na blogu pojawił się nowy cykl wpisów. Tym razem nie recenzje, a zapowiedzi Patronatów. W listopadzie, a dokładnie 24 listopada, premierę będzie miała książka Anny Marii Pomianowskiej Księżniczka i Książę. Niech Was tytuł nie zwiedzie, to nie jest bajka na dobranoc. To historia o życiu, które nie zawsze jest piękne i kolorowe. Poniżej przedstawiam Wam kilka ważnych informacji dotyczących książki, która ukaże się nakładem Wydawnictwa WasPos. 


Opis z okładki:

Misza, jako jedynaczka, od zawsze była zapewniana o swojej wyjątkowości. Nawet imię, chociaż męskie, zostało jej nadane po to, by wyróżniała się z tłumu. Niecierpliwie czeka więc na świetlaną przyszłość, której wizję roztaczają przed nią jej bliscy. Gorzkie rozczarowanie przychodzi w momencie jej przeobrażania się z dziewczynki w kobietę – świat otaczający nastoletnią Miszę i ludzie go zamieszkujący nie wydają się podzielać zachwytu, do jakiego była przyzwyczajona. Wkrótce jedynym jej oparciem staje się wymyślona przez nią męska postać, którą nazywa Księciem. To on pomaga jej przetrwać najtrudniejsze chwile, towarzysząc jej w bolesnym zderzeniu jej wyobrażeń z rzeczywistością. W pewnym momencie Książę wymyka się jednak spod kontroli swojej stwórczyni…

Księżniczka i Książę to z jednej strony pełna groteski i czarnego humoru opowieść o dojrzewaniu młodej dziewczyny, z drugiej, momentami okrutna, mroczna baśń. Autorka przedstawia nam lekko przerysowany obraz dorastania wrażliwej marzycielki w realiach XXI wieku, opowiadając o kształtowaniu się jej tożsamości, rozpaczliwej potrzebie akceptacji i zmaganiach ze swoją seksualnością. To także refleksja nad istotą kobiecości i społeczeństwem, które odbija się w oczach człowieka wchodzącego w dorosłość wbrew swojej woli. *


Anna Maria Pomianowska

Urodzona w 1996 r. w Warszawie. Swoje pierwsze kroki w pisaniu stawiała już we wczesnym dzieciństwie. Zadebiutowała jako 16-latka dwoma opowiadaniami w literacko-artystycznym magazynie internetowym Szuflada.Net. Wówczas miała już ukończoną swoją pierwszą powieść, która ukazała się cztery lata później, pod tytułem "Lacrima". Wraz z opowiadaniem Ciemność, wzięła udział w literackim projekcie Korabkowe opowieści, organizowanym przez Fundację „Viva!”, mającym na celu wsparcie podopiecznych schroniska w Korabiewicach. Na co dzień poświęca się swojej drugiej pasji, czyli aktorstwu, pisze pracę magisterską w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego i rozpieszcza swoje trzy, już i tak rozpuszczone, koty.*


Autorka miała to szczęście, że znalazła bardzo dobre Patronki. Są wśród nich moje koleżanki, z którym mocno się wspieramy i jestem szczęśliwa, że mogłam się znaleźć z nimi na jednej okładce. Zuzia, Daria i Kasia cieszę się, że jesteście tu razem ze mną! Podobno w internecie nie można znaleźć bratniej duszy. Można i te dziewczyny są tego żywym przykładem. 

Chciałabym podziękować również Tobie Aniu za zaufanie i możliwość pomocy w promocji książki. Już nie mogę doczekać się wersji papierowej i tego, gdy wezmę ją do ręki. 


* Opisy, grafiki i zdjęcia są własnością autorki i uzyskałam zgodę na ich publikację.


Macie w planach Księżniczkę i Księcia?







czwartek, 15 października 2020

"Pole girl" Kinga Litkowiec - recenzja

"Pole girl" Kinga Litkowiec - recenzja

"Pole girl" Kinga Litkowiec

Pole dance jest to rodzaj tańca, w którym pozycje i obroty wykonywane są przy metalowej rurze. Nie ma on na celu wywołania bezpośredniego podniecenia u płci przeciwnej i często mylony jest ze striptizem. Nie jest również formą prostytucji, jak niektórym się wydaje. Za to wymaga bardzo dużej sprawności fizycznej, pięknie kształtuje sylwetkę, a tancerki zawsze są bardzo wysportowane. Owszem może być elementem striptizu, gdy kobieta podczas tańca się rozbiera przez publicznością. Ale często pole dance jest uprawiane przez kobiety dla własnej przyjemności i traktowany na równi z innymi rodzajami tańca. A kobiety uprawiające taniec na rurze czerpią z tego przyjemność, bowiem pokonują swoje słabości i udowadniają sobie, że dla ich ciała nie ma rzeczy niemożliwych. Tak było właśnie z Nicole, bohaterką Pole girl Kingi Litkowiec. Dziewczyna chciała tańczyć, bo to lubiła. Znalazła się jednak w nieodpowiednim miejscu, w nieodpowiednim czasie...

"Pole girl" Kinga Litkowiec

Kolejny romans o dziewczynie tańczącej w klubie?
Nie tym razem.

Nicole Read nie ma w życiu lekko. Uciekając od toksycznej rodziny, postanowiła zamieszkać w Portland. Pracuje w korporacji, mając za szefa tyrana bez sumienia. Ma jednak pasję, która pozwala jej choć na chwilę oderwać się od rzeczywistości i problemów dnia codziennego – pole dance.
Taniec miał być dla niej czymś osobistym. Nigdy nie chciała dzielić się tym przeżyciem z kimkolwiek. Dlatego trenowała w prywatnej sali, gdzie nikt nie powinien jej obserwować. Nie przewidziała jednak, że pewnego dnia zjawi się mężczyzna, który nie przejdzie obok niej obojętnie.
Damon Black to człowiek o dwóch twarzach. W Portland znany jest jako poważny biznesmen, ale prowadzi także nielegalny klub nocny. Kiedy widzi taniec Nicole, postanawia zmusić ją do prywatnego pokazu. Nic nie jest w stanie go powstrzymać...

To miał być tylko taniec.
Nic więcej.

Gdy pożądanie bierze górę nad rozsądkiem, zwykły układ może zmienić się w gorący romans.
Co się stanie, gdy Nicole pozna mroczną tajemnicę Damona?
Czy uda im się przetrwać, kiedy los sprowadzi na nich niebezpieczeństwo?
Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za swoje decyzje?

Wejdź do świata, w którym nic nie jest oczywiste.

"Pole girl" Kinga Litkowiec

Piękna okładka w odcieniach różu, a na niej wysportowana kobieta wygięta przy rurze w zmysłowej pozie, robi wrażenie. Pole girl to czwarta książka uwielbianej przez czytelniczki romansów Kingi Litkowiec. 
Tym razem zamiast do świata mafii trafiamy do klubu ze striptizem, który za dnia jest szkołą tańca pole dance. Tam właśnie trenuje nasza bohaterka. Taniec jest dla niej odskocznią od problemów dnia codziennego i formą relaksu. Dziewczyna nie przypuszcza jednak, że jej taniec przyciągnie uwagę właściciela tego przybytku. Władczy Damon Black nie uznaje słowa nie. W oko wpada mu Nicole i zamierza ją zdobyć. Oboje nawet nie przypuszczają, że to spotkanie zmieni ich życie na zawsze. 

"Pole girl" Kinga Litkowiec

"Pole girl" Kinga Litkowiec

Pole girl jest pozycją obowiązkową dla fanek romansów i literatury erotycznej. A także fanek książek Kingi Litkowiec. Autorka przenosi nas do świata zdominowanego przez mężczyzn. Świata, w którym kobieta nie rzadko jest towarem. Ale są też takie kobiety, które potrafią roztopić nawet najtwardsze serca i zdobyć uznanie mężczyzn. Są takie kobiety, które się kocha, zmienia dla nich swoje przyzwyczajenia i rezygnuje z wielu rzeczy. Taką właśnie kobietą jest Nicole. Jak potoczą się jej losy u boku władczego Damona? 

"Pole girl" Kinga Litkowiec

"Pole girl" Kinga Litkowiec

Co znajdziecie w tej książce? Przede wszystkim piękną kobietę i jej zmysłowy taniec. Ale nie myślcie sobie, że ona tańczy dla wszystkich. Na jej prywatny taniec trzeba sobie zasłużyć. Ponadto możecie liczyć na sporą dawkę erotyki. Kinga nie należy do wstydliwych i u niej zawsze jest gorąco. Rumieńce na twarzy gwarantowane. Ale jest tu również tajemnica. Czym zajmuje się Damon i jak bardzo wiedza o tym, jakie ma sekrety będzie dla Nicole niebezpieczna, przekonacie się sięgając po tę książkę. 


Gorąco polecam!!!!


















 

czwartek, 8 października 2020

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce - recenzja

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce - recenzja


"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

Tegoroczny wrzesień zaskoczył nas wysypem literackich premier. Przez pandemię dużo autorów i wydawnictw zdecydowało, że trzeba poczekać i przenieść wydanie książek na jesień. Tym sposobem my recenzenci nie wiemy teraz w co włożyć ręce. Tyle tego jest, a wszystko chce się czytać naraz. Tak się nie da i trzeba uzbroić się w cierpliwość. Niestety. 

Jedną z książek, która miała premierę we wrześniu, dokładnie 30 września jest Nie pozwól światłu zgasnąć Ewy Pirce. Twórczość autorki mignęła mi wielokrotnie na Facebooku czy Instagramie, jednak jest to pierwsza jej książka, na której przeczytanie się zdecydowałam. Czy było warto?  Czy wśród jesiennych premier, ta książka będzie jedną z moich polecajek? 

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

Życie Nevena zostało zaplanowane, jeszcze zanim się urodził. Robił wszystko, co mu kazano, stosując się do rygorystycznych zasad. Kiedy jego rówieśnicy się bawili, on pobierał lekcje gry na wiolonczeli. Nieustanna izolacja od świata sprawiła, że chłopak się w sobie zamknął. Odarty z interakcji międzyludzkich, poświęcił się jedynej rzeczy, która jednocześnie dawała mu radość i wzbudzała nienawiść – muzyce. Dzięki ciężkiej pracy i licznym wyrzeczeniom osiągnął sukces – stał się jednym z najbardziej pożądanych wiolonczelistów na świecie.

Willow od dziecka była zakochana w balecie. Wspinała się na wyżyny, aż pewnego dnia jej kariera legła w gruzach. Doznała kontuzji, po której nigdy więcej nie mogła założyć point. Zdruzgotana nastolatka, ratunek odnalazła w namiastce baletu – muzyce klasycznej. Urzeczona występem młodego wiolonczelisty, postanowiła spróbować swoich sił w tej dziedzinie sztuki – rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Losy Nevena i Willow przeplatały się parokrotnie. Dziewczyna nie znalazła w sobie jednak na tyle odwagi, żeby nawiązać kontakt ze swoim idolem. Natomiast skupiony na karierze muzycznej Neven, nie zwracał na nią uwagi.

Historia zmieniła bieg na scenie opery w Sydney, gdzie doszło do dramatycznych wydarzeń z udziałem Nevena i Wilhelminy. Połączyła ich wspólna tragedia, ale czy stanie się ona przepustką do zawarcia bliższej znajomości, a może nawet miłości?

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

Ewa Pirce niewątpliwie ma rzeszę fanów, którzy wokół Nie pozwól światłu zgasnąć narobili tyle szumu, że promocja w sumie nie była potrzebna. Warto również wspomnieć o patronkach, które w social mediach prężnie działały, a ja wchodząc na portale, widziałam ciągle grafiki z tą książką. Jestem pod wrażeniem i byłam bardzo ciekawa o co tyle szumu. 

Nie pozwól światłu zgasnąć to pierwsza część serii Z muzyką do gwiazd. Już od pierwszej strony wpadłam do świata, który jest mi zupełnie obcy. Świata muzyki poważnej. Nie mogę powiedzieć, że jej nie lubię. Umiem docenić talent i biję pokłony przed osobami, które taką muzykę tworzą. Ale nie jest ona częścią mojego życia. Czy zatem odnalazłam się w świecie muzyków i ich instrumentów? 

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

Można nie lubić pewnych rzeczy. Można się z czymś nie utożsamiać. Każdy z nas jest inny i każdy lubi co innego. Ale jeśli autor jest dobry i w ciekawy sposób przedstawi swoją historię, to nawet taki laik muzyczny jak ja, będzie potrafił pokochać muzykę klasyczną, zrozumieć ją, będzie chciał więcej i to w realu, a nie na kartkach papieru. Ewa Pirce ma niebywały talent do zamieniania myśli w słowa, które notuje i które później my czytelnicy spijamy ze stron jej książki. 

To mój pierwszy raz z Ewą i już wiem, że będzie kolejny. Co to była za historia!!! Pełna pasji, miłości, muzyki. Znalazłam w niej ogromne szczęście, które instrumenty dają bohaterem. Ich światem jest muzyka, potrafią się w niej zatracić, a rzeczywistość przestaje wtedy istnieć. Smutki i troski dnia codziennego rozpływają się jak we mgle. A oni marzą, płyną, unoszą się. Nie umiem tego opisać. To było piękne. 

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

W dobie popularności erotyków, książek mafijnych, gangsterów, bijatyk, gołych dup, sztucznych piersi i parcia na szkło pojawia się Ewa i daje mi historię, dzięki której się uśmiecham (choć nie zawsze była to bajka na dobranoc dla grzecznych dzieci). Nie podniecam, nie boję, nie denerwuję. Ale uśmiecham. I mam ochotę iść na koncert do Filharmonii. Mam ochotę posłuchać skrzypiec i wiolonczeli, a nie kolejnej popularnej w tej chwili gwiazdki popu. I wiecie na co mam jeszcze ochotę?  Na obejrzenie baletu. Ci z Was, którzy przeczytają książkę, będą wiedzieli o co mi chodzi. 

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

"Nie pozwól światłu zgasnąć" tom 1 Ewa Pirce

Nie będę Wam opowiadać fabuły, mam ochotę za to mówić o moich uczuciach i odczuciach względem tej książki. 

Jest to piękna opowieść o miłości do muzyki, która może przenosić góry. Ale może być również górą problemów. Życie artysty nie jest łatwe. Można być dobrym i poprawnym, ale by być wybitnym trzeba czegoś więcej. Trzeba czuć, trzeba być muzyką, grać dla niej, grać dla siebie. Ale trzeba również poświęcić kawałek swojej duszy. I oby tylko kawałek. 

My "niemuzyczni" możemy stać z boku  i podziwiać. A ja podziwiam dalej i biorę się za drugą część, której premiera już 16 października. 


Nie możecie tego przegapić!!! 
















 

niedziela, 27 września 2020

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk - recenzja

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk - recenzja
"Toksyczna miłość" K.A. Zysk

Jakiś czas temu, na jednej z grup na Facebooku pojawił się post mężczyzny, który głosił, że skoro zwierzęta nie płacą podatków, nie należą im się żadne prawa. Oczywiście post spotkał się z krytyką, a mężczyzna został słownie zlinczowany przez grupowiczów. Zastanawia mnie cały czas, czemu ludzie uważają się za Bogów i pozwalają sobie głosić takie brednie? Podatki wymysł ludzi, nie wszędzie na świecie istnieją. Natomiast są miejsca na ziemi, gdzie człowiek nie przetrwałby nawet dziesięciu minut. Jest to królestwo dzikich zwierząt. Nie odkryte i jeszcze niedokładnie zbadane. Zwierzęta od ludzi odróżnia to, że nie znęcają się i nie zabijają dla przyjemności. Atakują lub mordują, bo się boją, bo są głodne, bo muszą walczyć o swoje terytorium. Nie robią tego dla uciechy. A jak jest z ludźmi?  Niestety inaczej. Niektórzy myślą, że wszystko im wolno i robią to, na co mają ochotę. Nie znają słowa "nie". Nie myślą. Nie czują. Są jak bestie w ludzie skórze. Pragną krwi. Ale nie dlatego, że są głodne czy się boją. Tylko dla rozrywki. Zastanówmy się więc, komu należą się prawa. Dla mnie dla odmiany nie wszyscy ludzie powinni je mieć, gdyż najzwyczajniej w świecie na to nie zasługują. 

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk


Dwudziestotrzyletnia Klara Wysocka postanawia wyjechać do Anglii w poszukiwaniu lepszego życia. Osiedla się w Leeds, gdzie poznaje przystojnego policjanta Johna, w którym praktycznie od razu się zakochuje. Nie sądziła, że gdy z nim zamieszka, jej życie przerodzi się w istny koszmar. Za zamkniętymi drzwiami odgrywa się totalne piekło.


Kiedy dziewczyna traci już wiarę w to, że jakiś rycerz na białym koniu przybędzie, by ją ocalić, na jej drodze pojawia się Sawyer, który za wszelką cenę będzie starał się uwolnić ją z rąk bestii.


Czy Klara zdoła uciec i zaznać upragnionego spokoju z dala od domu, w którym przeszła przez prawdziwą gehennę?

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk


Swoją recenzję książki Toksyczna miłość K.A. Zysk miałam zacząć inaczej. Ale chciałam Wam uzmysłowić, że nie każdy człowiek zasługuje na szacunek i na to by człowiekiem go nazywano. To, że nie zasługiwał na to John, jest więcej jak pewne. Dla takich ludzi jest tylko jedno miejsce na ziemi. A jest to dwa metry pod jej powierzchnią. Przystojny, czarujący policjant, czuły i kochany bardzo szybko zdobył serce Klary Wysockiej. Bardzo szybko również pokazał, że on serca nie ma. Nie ma zahamowań, nie ma umiaru. Przez dwa lata każdego dnia sprawiał, że w serce Klary na nowo wchodził strach. Był niczym kat. Torturował ją, gwałcił, bił, robił rzeczy niewyobrażalne. Aż pewnego dnia udało jej się z tego piekła wyrwać. Z duszą na ramieniu, z mocno bijącym sercem zaczyna się pogoń za wolnością. Ale wróg jest przebiegły, nie działa sam i zrobi wszystko, by dorwać dziewczynę w swoje łapska. A to co zamierza jej zgotować, jest dużo gorsze niż śmierć. 

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk

Autorka na samym początku książki zamieściła notę dla czytelników, w której napisała, by nie zrażać się do książki,  na początku jej czytania. Dziękuję jej za to, ponieważ odłożyłabym ją już po pierwszej scenie gwałtu. A jest ich tu klika. Realne, mocne, przerażające, nie umiem ich inaczej opisać. Coś strasznego. Odetchnęłam z ulgą, gdy dziewczynie udało się uciec. Ale to nie koniec jej drogi... Na szczęście spotkała Sawyera. Czy mężczyzna okaże się jej rumakiem na białym koniu? Czy uda mu się ochronić kobietę przed diabłem w ludzkiej skórze?

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk

Książka zapowiadała się świetnie. Oczywiście, nie napiszę Wam, że podobały mi się sceny przemocy, bo nie o to chodzi. Chodzi mi o pomysł i odwagę, ponieważ temat przemocy wobec kobiet, to śliska sprawa.  Autorka już na samym początku wprowadza czytelnika w klimat swojej powieści z przytupem. Jest mrocznie i przerażająco.  Z każdą kolejną kartką bałam się bardziej, więc myślę, że autorka osiągnęła zamierzony efekt. Miałam "czuć" podczas czytania i odczuwałam to mocno i całą sobą. Emocje mi towarzyszące były jednak różne. Myślę, że w tym rozmachu i dążeniu do napisania dobrej powieści, autorka momentami zaczynała się gubić. A niektóre rzeczy zrobiła na wyrost. Chciała pokazać dużo, zrobić wiele i nie do końca wyszło dobrze. Mam tu na myśli dalszą część historii, już po ucieczce bohaterów z Anglii. Bohaterka po wydarzeniach w domu Johna jak na mój gust za szybko psychicznie i fizycznie dochodzi do siebie, a przecież to co robił jej John, powinno zostawić ślady zarówno na jej ciele, jak i w jej głowie. Natomiast sceny miłosne jej i Sawyera zaczynają przypominać te w niezłym erotyku. I tu się pogubiłam, ponieważ czytając początek miałam wrażenie, że to będzie historia biednej, skrzywdzonej dziewczyny, a poza niektórymi wątkami wyszedł z książki romans z dużą ilością scen erotycznych. 

I choć to miłe, że autorka pokazała, że skrzywdzona kobieta może zaznać szczęścia u kolejnego partnera, ta historia jest momentami przerysowana. Pewnych rzeczy jest za dużo i są mało prawdopodobne. Lekko przekłamane i wymyślone specjalnie na potrzeby książki i mijają się bardzo z moim wyobrażeniem osoby, która doświadczyła takiej traumy jak Klara. Co prawda nie mogę wypowiadać się w tej sprawie jako ekspert, ponieważ nie doświadczyłam przemocy seksualnej. Jednak jestem kobietą i wypowiadam się jako osoba, która mogłaby jej doświadczyć. Możliwe jednak, że istnieją takie kobiety jak Klara, dla których romans po traumatycznych przeżyciach jest lekiem? Ale czy potrafiłyby zaszaleć w sypialni tak jak robiła to nasza bohaterka? Pozostawiam Was z tym pytaniem. 

Ale jeśli potraktować książkę jako typową fikcję literacką i wyrzucić z głowy niektóre elementy, a na niektóre przymknąć oko i skupić się tylko na emocjach - czyli w skórce nie analizować - to wyszła z tego przyjemna lektura, którą przeczytałam w jeden wieczór. 

Tylko ja tak nie potrafię. Moje uwagi nie są absolutnie krytyką, bo tej książki nie można krytykować. Możliwie, że za mocno skupiłam się na, niektórych sprawach, zamiast dać się tylko i wyłącznie ponieść wyobraźni i traktować książkę jako rozrywkę. 

"Toksyczna miłość" K.A. Zysk

Toksyczna miłość jest drugą książką autorki i myślę, że nie ostatnią. Z chęcią dałabym jej jeszcze szansę i przeczytała kolejne jej publikacje.

Czy książkę Wam polecam, tak śmiało, czytajcie. Ja się cieszę, że Toksyczną miłość przeczytałam. To nie jest tak, że ona mi się nie podobała. Po prostu jestem czepliwa z natury i jeśli coś zwróci moją uwagę, coś mnie zaintryguje, to się tym z Wami zawsze chcę podzielić. Tym bardziej, że autorka miała świetny pomysł i tą historią wyróżnia się wśród innych polskich autorek, które mają w swojej ofercie podobne publikacje. 




Znacie twórczość K.A. Zysk? 


















środa, 19 sierpnia 2020

"Nowy układ" Kinga Litkowiec - recenzja

"Nowy układ" Kinga Litkowiec - recenzja
"Nowy układ" Kinga Litkowiec

"Nie będziesz zadowolona z takiego układu - warczy mi do ust. Niektórych rzeczy lepiej nie zmieniać. - Gryzie moją dolną wargę, ściskając przy tym mocno moje pośladki.

- To będzie nasz nowy układ - jęczę w jego usta. - Jestem pewna, że właśnie tego chcę."


GDY DIABEŁ ODKRYWA, ŻE MA SERCE, MOŻE ZROBIĆ SIĘ NIEBEZPIECZNIE.

Wydaje się, że życie Jess nabiera sensu. W domu Liama O’Dire’a odnalazła coś, czego przez całe życie jej brakowało. Oddała serce diabłu i sprawiła, że on odkrył dla niej istnienie swojego. Jednak czy będzie potrafił zaakceptować stan, do którego nigdy nie chciał dopuścić?
Piekło wcale nie zamarza.
Temperatura zaczyna wzrastać.
Liam odsłania więcej kart. Jessica przyjmuje wyzwanie.
Gra wciąż trwa, ale zmieniają się zasady. Dochodzą nowi gracze, którzy nie zamierzają postępować fair. Pragną tego, co ma Liam.

"Nowy układ" Kinga Litkowiec

Kinga Litkowiec szaleje na literackich salonach. Ona idzie jak burza, jak istny huragan, zbierając świetne recenzje od zakochanych w jej twórczość fanek. Nie ma co się dziwić, bowiem jej książek się nie czyta, je się pochłania. Z każdą stroną chce się więcej i więcej. A gdy nadchodzi koniec. No cóż....Długo nie można uwierzyć, że to już...

Nowy układ to kontynuacja książki Nie mój dług i druga część cyklu Demony z Los Angeles. Czy tym razem Kinga stanęła na wysokości zadania? 

"Nowy układ" Kinga Litkowiec

"Nowy układ" Kinga Litkowiec

Nowy układ w moim odczuciu jest dużo mniej brutalny od pierwszej części. Liam się zmienił. A dokładnie zmieniła go Jessica. Diabeł odkrył, że ma serce i wcale mu się to nie podoba. Zrobił się mniej uważny i łatwiej go zranić. A człowiek na jego pozycji nie może się rozkojarzać i okazywać uczuć. Może bowiem stać się łatwym celem swoich wrogów. A oni nie śpią. Teraz znają słaby punkt O'Dire'a i czekają na jego potknięcie.

Miłość to piękne uczucie, ale powoduje, że mamy klapki na oczach. A w przypadku Liama taki stan rzeczy oznacza niebezpieczeństwo.

W tej książce na jaw wychodzą brudne sekrety rodziny O'Dire. Ale i w życiu Jessici pojawiają się informacje, które zwalają dziewczynę z nóg. Do tego dochodzi jeszcze pewna osoba, która zaczyna siać zamęt w życiu naszej pary. Joaqiun Ferrero - kim jest i co jego pojawienie zmieni w życiu Jessici i Liama?

"Nowy układ" Kinga Litkowiec

W tej książce dzieje się oj dzieje, choć moim zdaniem nie ma tu już takiej agresji jak w pierwszej części. A może przyzwyczaiłam się już do stylu pisania Kingi i nie robi to na mnie już wrażenia? 

Co znajdziecie w książce Nowy układ? Seks. Dużo dobrego i moim zdaniem ciekawie opisanego seksu. Czasami już mam dość scen miłosnych w książkach, ale Kinga stara się, by nam się te sceny nie znudziły. W książce znajdziecie również intrygi, przepychanki słowne, walki i to w dosłownym znaczeniu tego słowa. Jessica zyska dużo więcej swobody, a Liam zacznie w końcu traktować ją jak swoją kobietę. Da jej nawet wybór i pozwoli podjąć decyzję czy ta chce z nim zostać. Jeśli nie, to będzie mogła odejść bez żadnych konsekwencji. Jaką decyzję podejmie Jessica?

"Nowy układ" Kinga Litkowiec


Jeśli podobał Wam się Nie mój dług, to Nowy układ również przypadnie Wam do serca.


A już niedługo podzielę się z Wami moją opinią na temat najnowszej książki Kingi Litkowiec. Pole Girl już wkrótce zaleje cały internet i jestem przekonana, że to nie będzie bajka na dobranoc dla grzecznych dziewczynek.
























wtorek, 31 marca 2020

"Syn Mafii" Samanta Louis - recenzja PATRONAT MEDIALNY

"Syn Mafii" Samanta Louis - recenzja PATRONAT MEDIALNY


Życie bywa niekiedy przewrotne i zaskakujące. Szczególnie gdy ulokowało się swoje uczucia w nieodpowiedniej osobie. Miłość bywa ślepa. Dopada nas niczym choroba, niespodziewanie i często nie ma na nią lekarstwa. I tak jak w przypadku choroby, miłość bywa zabójcza. Czy można się przed nią uchronić i nie wpaść w jej sidła? Nie można. I niech Bóg ma w opiece tych, którzy na taką złą miłość trafili....


Autorka bestsellera na rynku wydawniczym - "Breaking rules. Gra rozpoczęta" - w zupełnie nowej odsłonie!

Miłość. Tajemnica. Zdrada. Śmierć. 

Salvatore Costello, dziedzic najbardziej wpływowej rodziny mafijnej, wraca do Nowego Jorku, aby przejąć stołek po nieżyjącym ojcu. Poniekąd, ponieważ jest jeszcze coś, czego pragnie równie mocno - Audrey Davis, kobieta strzegąca tajemnicy, która połączy nowojorską Cosa Nostrę z sycylijską mafią. 

Kiedy Sal pojawia się w klubie swojego kuzyna, aktualnie pełniącego funkcję bossa rodziny Costello, spotyka tam Audrey. Kobieta ma słabość do Salvatorego, ponieważ osiem lat wcześniej, kiedy dopiero wkraczali w dorosłość, darzyła go wielkim uczuciem. Niestety ich drogi niespodziewanie się rozeszły. Życie Audrey u boku Lorenza nie należy do łatwych. Socjopatyczny capo traktuje kobietę jak swoją własność, chociaż ta nie należy do niego, nie stroni też od przemocy. Nie ma pojęcia, że wkrótce przyjdzie mu za to zapłacić. 

Gdy Audrey trafia do rezydencji Costello, rozpoczyna się gra o władzę, w której dziewczyna staje się znaczącym pionkiem. Sal, aby odzyskać ukochaną i na nowo ją w sobie rozkochać, jest w stanie zrobić wszystko, jednak nie może zapomnieć o tym, jak ważną osobistością jest w półświatku. 

Z tego starcia nikt nie wyjdzie cało. Czy jesteś gotowy, by wejść do świata pozbawionego wszelkich skrupułów i granic?


Samantę Louis, czyli polską pisarkę piszącą pod pseudonimem, poznałam jakiś czas temu. Miałam okazję przeczytać jej książkę Breaking rules. Gra rozpoczęta, która okazała się gorącym i namiętnym romansem. Przyjemna książka nie powiem, że nie. Gdy dostałam propozycję objęcia Patronatem Medialnym jej nowej książki, byłam jak najbardziej na tak. Tym bardziej, że mafijne klimaty to coś, co bardzo lubię. A i twórczość autorki przypadła mi do gustu, więc powiedziałam tak. Moje wyobrażenie o tej książce było takie, że będzie to kolejny romans z wątkiem mafijnym. Ale w sumie czy można wymyślić coś nowego w podobnym klimacie? Półki w księgarniach uginają się od takich książek. Tematyka jest w końcu modna. Autorka miała więc duże pole do popisu i byłam ciekawa czy podąży za schematami. A może uda jej napisać się coś innego? 


I muszę Wam powiedzieć, że autorka bardzo minie zaskoczyła. W Synu Mafii, który rozpoczyna serię The Costello Family pokazała zupełnie inną twarz. To nie jest gorący romans z wątkiem mafijnym jakich jest wiele. To historia o wiele mroczniejsza niż moglibyście przypuszczać. Nie ma to jak oddać serce mafii. A ona nie wybacza i nie pozwoli Ci odejść. Jedyny sposób by się od niej uwolnić to śmierć...  



Nie będę Wam opowiadać szczegółów. W opisie książki autorka zdradza bardzo wiele. Ze swojej strony mogę Wam powiedzieć, że warto tę książkę przeczytać. Jest inna. Autorka zwróciła w niej uwagę na funkcjonowanie mafii i pokazała nam ten świat od środka. Poznacie zasady jakie panują w rodzinach mafijnych. Co wolno, a czego nie wolno, a za co grozi śmierć. Będzie również gorąco i namiętnie, ale i bardzo niebezpiecznie. Wzruszycie się trochę, a także momentami zarumienicie, gdyż autorka nie boi się odważnych i śmiałych scen seksu. Wszystko jednak macie podane w odpowiednich ilościach. Niczego nie jest za dużo lub za mało. 



Ale musicie również o czymś wiedzieć. Autorka nie napisała pięknej baśniowej historii, gdzie na końcu bohaterowie padają sobie w ramiona i żyją długo i szczęśliwie. Wasze serce będzie krwawić i wyrywać się z piersi z żalu, a zakończenie tej książki wbije Was w fotel. Mnie aż ciarki po plecach przeszły i nie mogę doczekać się drugiej części. To było mocne! 


Samanta wielki ukłon Ci składam. Taki do samej ziemi. Zaskoczyłaś mnie i wciągnęłaś do swojego świata, a teraz nie mogę sobie poradzić z uczuciami, które we mnie buzują. Chcę czytać dalej! 


Na sam koniec dodam, że mam jedno jedyne zastrzeżenie do tej książki. Szybko się skończyła. Aż za szybko. A ja chcę jeszcze i jeszcze...

To się nazywa magia literackiego pióra.... 


Książka miała swoją premierę 24 marca i ukazała się nakładem wydawnictwa WasPos. 


Lubicie mafijne klimaty? Czytacie takie książki?